Η Άρτεμις έραψε το όνειρό της και δίνει ζωή στα υφάσματα
Γεννήθηκε στο Αργυρόκαστρο, μεγάλωσε στα Τίρανα και το 1995 ήρθε στην Ελλάδα γνωρίζοντας μόνο δύο λέξεις: «καλημέρα» και «ευχαριστώ». Σήμερα, τριάντα χρόνια μετά, η Άρτεμις Ισουφλλάρι δεν είναι απλώς μια επιτυχημένη σχεδιάστρια και μοδίστρα. Είναι μια γυναίκα που απέδειξε ότι η αγάπη γι αυτό που κάνεις, μπορεί να σε βοηθήσει να προσαρμοστείς ακόμα και μέσα στις αντιξοότητες της μετανάστευσης.
«Η χαρά της ζωής μου ήταν να μάθω τη γλώσσα», μας λέει. «Γνωρίζαμε πολλά για την αρχαία Ελλάδα, αλλά τίποτα για τη σύγχρονη. Ήθελα να μπω σε αυτόν τον κόσμο, να γνωρίσω τους ανθρώπους».
Η εκπαίδευση υπήρξε καθοριστική. Το 2005 ξεκίνησε σπουδές στη Βιβλιοθηκονομία στο ΤΕΙ Αθήνας. «Τότε άρχισα πραγματικά να καταλαβαίνω την ελληνική κοινωνία. Δέκα χρόνια χρειάστηκαν για να νιώσω ότι ανήκω». Σήμερα δηλώνει: «Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου αλλού».
Το κοστούμι ως πράξη συνείδησης
Η επαγγελματική της πορεία πήρε μια ιστορική τροπή όταν ο ενδυματολόγος Μιχάλης Σδούκος της πρότεινε να ράψει δύο από τα εμβληματικά κοστούμια της ταινίας «Καποδίστριας» του Γιάννη Σμαραγδή, όπως ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. Τα κοστούμια φορέθηκαν από τον ηθοποιό Αντώνη Μυριαγκό, που ενσάρκωσε τον πρώτο κυβερνήτη της Ελλάδας.
«Κατά κάποιον τρόπο η δουλειά αυτή με βρήκε», εξηγεί. «Μου αρέσουν τα ρούχα εποχής και ήθελα πολύ να ράψω ανδρικά κοστούμια».
Ξεκίνησε με τη μαύρη ρεντιγκότα της σκηνής της δολοφονίας — πιστό αντίγραφο των ιστορικών πινάκων — με πουκάμισο, γιλέκο και παντελόνι σε εκρού απόχρωση, όπως επέβαλε η υφαντουργία της εποχής. Το δεύτερο κοστούμι ήταν γαλάζιο-γκρι.
Η πρόκληση δεν ήταν μόνο τεχνική αλλά και ιστορική. Πατρόν από την Αγγλία, χειροποίητα κουμπιά ντυμένα με ύφασμα, ειδικά ανοίγματα για ιππασία, τεχνικές ραφής στους ώμους και στις μασχάλες ώστε ο ηθοποιός να έχει ελευθερία κινήσεων. «Η κάμερα δείχνει και την παραμικρή λεπτομέρεια», λέει. «Ξεπέρασα πολλούς φόβους. Δυνάμωσα την επιμονή μου».
Όταν είδε την ταινία στην πρεμιέρα της 25ης Δεκεμβρίου 2025, παρακολουθούσε «και την παραμικρή λεπτομέρεια» των ρούχων πάνω στη μεγάλη οθόνη. Όμως η ουσία ήρθε αργότερα.
«Όταν ξεκίνησα, δεν είχα συνειδητοποιήσει το μέγεθος της προσωπικότητας του Καποδίστρια. Δύο χρόνια μετά ήμουν έτοιμη να αποδεχτώ αυτή τη μεγαλοσύνη. Κάποια πράγματα έρχονται όταν είσαι έτοιμη».
«Κάνω κάτι για μένα»
Στη φιλοσοφία του «Κάτι για μένα», η ερώτηση δεν είναι «τι πέτυχες;» αλλά «πότε έκανες κάτι που σε εξέφραζε βαθιά;».
Για την Άρτεμη, η απάντηση είναι απλή: «Κάνεις αυτό που επιθυμεί η καρδιά σου. Παίρνω ένα κομμάτι ύφασμα και το κάνω ό,τι θέλω. Δίνω νέα ζωή σε ένα ρούχο».
Δεν μιλά για καριέρα με όρους αγοράς. Μιλά για χαρά, για νόημα, για δημιουργία. Για την ανάγκη του σώματος να αναπνέει με φυσικά υλικά. Για το πώς το κλίμα και η γεωγραφία διαμορφώνουν την ενδυμασία. Για τον σεβασμό στην παράδοση ως πράξη αυτογνωσίας.
Και όταν τη ρωτάμε τι θα έλεγε σε γυναίκες που δεν τολμούν να ονειρευτούν, απαντά χωρίς δισταγμό:
«Δεν πιστεύω ότι υπάρχει άνθρωπος που δεν ονειρεύεται. Υπάρχει πάντα ένα κρυφό όνειρο. Να μιλάτε. Να ζητάτε βοήθεια. Όχι μόνο να λέτε το πρόβλημα, αλλά να ρωτάτε: τι μπορώ να κάνω για μένα; Να μιλάτε, κορίτσια, να μιλάτε».
Η ίδια ζήτησε βοήθεια όταν τη χρειάστηκε. «Ήρθε από εκεί που δεν το περίμενα».
Μια ιστορία ένταξης και αξιοπρέπειας
Η διαδρομή της Άρτεμις Ισουφλλάρι δεν είναι μόνο μια ιστορία επαγγελματικής επιτυχίας. Είναι μια ιστορία ένταξης μέσω της γλώσσας, της εκπαίδευσης και της τέχνης.
«Πώς επιβιώνει ένας λαός; Μέσω της γλώσσας», λέει με συγκίνηση. «Μάθε στα παιδιά σου σωστά τη γλώσσα και δεν θα πεθάνεις ποτέ σαν λαός».
Στο πρόσωπό της συμπυκνώνεται κάτι ουσιαστικό για το σήμερα: η μετακίνηση δεν ακυρώνει την ταυτότητα· τη μετασχηματίζει. Το όνειρο δεν είναι προνόμιο· είναι δικαίωμα. Και το «κάτι για μένα» δεν είναι εγωισμός· είναι η απαραίτητη πράξη αυτοσεβασμού που επιτρέπει σε μια γυναίκα να σταθεί στον κόσμο με φωνή, ρίζες και δημιουργία.
Η Άρτεμις Ισουφλλάρι δεν έραψε απλώς δύο κοστούμια για τον «Καποδίστρια». Έραψε, με υπομονή και επιμονή, τη δική της θέση μέσα στην ελληνική κοινωνία. Και αυτή είναι ίσως η πιο εμβληματική δημιουργία της.
Οι δημιουργίες της Αρτέμης είναι αποτέλεσμα μιας σχεδόν τελετουργικής διαδικασίας. Επιλέγει προσεκτικά φυσικά, ποιοτικά υφάσματα — λινό, βαμβάκι, μαλλί — υλικά που «αναπνέουν» και σέβονται το σώμα και το κλίμα. Δουλεύει επάνω σου, με μετρήσεις, δοκιμές, παρατηρήσεις, μέχρι το ρούχο να αποκτήσει κίνηση, άνεση και χαρακτήρα. Δίνει σημασία στη λεπτομέρεια: στη ραφή που δεν φαίνεται αλλά κρατά τη φόρμα, στο κουμπί που ντύνεται στο χέρι, στη γραμμή που αγκαλιάζει χωρίς να περιορίζει. Για εκείνη, το ρούχο δεν πρέπει μόνο να στέκεται ωραία — πρέπει να σου επιτρέπει να είσαι ο εαυτός σου. Και αυτή η προσωπική, χειροποίητη προσέγγιση είναι που κάνει κάθε δημιουργία της μοναδική.
Βεΐκου 64, Κουκάκι 11741 Αθήνα
Τρίτη - Πέμπτη - Παρασκευή
9:00-14:00 & 17:30-20:30
Τετάρτη - Σάββατο
9:00-15:00
Καλώς ήρθες στην κοινότητα «Κάτι για μας» – έναν χώρο για γυναίκες και θηλυκότητες που στηρίζουμε, ενδυναμώνουμε και εμπνέουμε η μία την άλλη. Καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς, ανεξάρτητα από την υπηρεσία ενδυνάμωσης που θα διαλέξεις, δημιουργούμε έναν κοινό τόπο αυτογνωσίας, αποδοχής και ενδυνάμωσης. Σε αυτό το ταξίδι, κάθε φορά, μία προσκεκλημένη ομιλήτρια, μοιράζεται μαζί μας τις προκλήσεις και τις αποφάσεις που την πήγαν μπροστά, ανοίγοντας το δικό της προσωπικό κεφάλαιο δύναμης και εξέλιξη
