Και αν δεν ξέρεις ακόμη τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις;
Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες λέμε στα παιδιά ότι «οι Πανελλήνιες δεν είναι το παν».
Κι όμως, αν είμαστε ειλικρινείς, ξέρουμε ότι αυτή η φράση ακούγεται συχνά σαν ψέμα.
Γιατί για πολλά παιδιά η ζωή μέχρι τα 17 τους χρόνια έχει οργανωθεί γύρω από αυτές τις εξετάσεις. Μαθήματα, φροντιστήρια, άγχος, προσδοκίες, συγκρίσεις, συζητήσεις στο οικογενειακό τραπέζι, ερωτήσεις από συγγενείς. Όλα μοιάζουν να οδηγούν σε μία στιγμή που υποτίθεται ότι θα καθορίσει το μέλλον.
Και κάπως έτσι, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, περνάμε στα παιδιά ένα μήνυμα: ότι η αξία τους εξαρτάται από την επίδοσή τους.
Όμως η πραγματική ζωή είναι πολύ πιο σύνθετη από έναν βαθμό, μία σχολή ή ένα μηχανογραφικό.
Αν κοιτάξουμε τις ζωές γυναικών που άλλαξαν τον κόσμο, θα δούμε ότι οι περισσότερες δεν ακολούθησαν μια ευθεία διαδρομή. Πολλές δεν σπούδασαν ποτέ σε πανεπιστήμιο. Άλλες ξεκίνησαν πολύ αργότερα. Άλλες άλλαξαν πορεία πολλές φορές μέχρι να βρουν τον δρόμο τους.
Η Maya Angelou έγινε μητέρα στα 17 της χρόνια και εργάστηκε σε χειρωνακτικές δουλειες για να επιβιώσει. Δεν ακολούθησε την κλασική ακαδημαϊκή πορεία. Παρ' όλα αυτά εξελίχθηκε σε μία από τις σημαντικότερες συγγραφείς και ακτιβίστριες του 20ού αιώνα και αργότερα τιμήθηκε από πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο.
Η Oprah Winfrey μεγάλωσε μέσα στη φτώχεια και τη βία. Εγκατέλειψε το πανεπιστήμιο για να εργαστεί στα μέσα ενημέρωσης. Χρόνια αργότερα είχε ήδη γίνει μία από τις πιο επιδραστικές γυναίκες στον κόσμο όταν ολοκλήρωσε τις σπουδές της.
Η Vera Wang δεν σπούδασε σχέδιο μόδας. Μέχρι τα 23 της ονειρευόταν καριέρα στον αθλητισμό. Το πρώτο της νυφικό φόρεμα το σχεδίασε στα 40 της χρόνια.
Η Coco Chanel μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο. Δεν φοίτησε ποτέ σε πανεπιστήμιο. Έμαθε ραπτική από τις καλόγριες και άλλαξε για πάντα τον τρόπο με τον οποίο ντύνονται οι γυναίκες.
Η Jane Goodall ξεκίνησε την έρευνά της για τους χιμπατζήδες χωρίς πανεπιστημιακό πτυχίο. Το έργο της ήταν τόσο σημαντικό που αργότερα έγινε δεκτή για διδακτορικές σπουδές στο Κέιμπριτζ.
Η Frida Kahlo ονειρευόταν να γίνει γιατρός. Ένα σοβαρό ατύχημα άλλαξε εντελώς τα σχέδιά της. Μέσα από τον πόνο ανακάλυψε τη ζωγραφική και έγινε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες καλλιτέχνιδες παγκοσμίως.
Και στην Ελλάδα υπάρχουν αντίστοιχες ιστορίες.
Η Διδώ Σωτηρίου δεν είχε τη δυνατότητα να ακολουθήσει μια κλασική πανεπιστημιακή πορεία. Οι προσφυγικές συνθήκες της εποχής την οδήγησαν αλλού. Παρ' όλα αυτά έγινε μία από τις σημαντικότερες συγγραφείς της χώρας.
Η Έλλη Λαμπέτη απορρίφθηκε ως «ατάλαντη» στις πρώτες εξετάσεις που έδωσε για το θέατρο. Αν είχε πιστέψει εκείνη την κρίση, ίσως να μην είχαμε γνωρίσει ποτέ μία από τις μεγαλύτερες Ελληνίδες ηθοποιούς.
Η Κατίνα Παξινού ξεκίνησε με άλλα σχέδια για τη ζωή της. Τελικά βρήκε τον εαυτό της στο θέατρο και έγινε η πρώτη Ελληνίδα που κέρδισε Όσκαρ.
Κανένα από αυτά τα παραδείγματα δεν σημαίνει ότι οι σπουδές δεν έχουν αξία.
Έχουν.
Η γνώση έχει αξία.
Η εκπαίδευση έχει αξία.
Το πανεπιστήμιο μπορεί να ανοίξει δρόμους.
Αλλά δεν είναι ο μοναδικός δρόμος.
Και σίγουρα δεν είναι το μέτρο της αξίας ενός ανθρώπου.
Αν είσαι παιδί που δίνει Πανελλήνιες αυτές τις μέρες, θέλω να θυμάσαι κάτι:
Δικαιούσαι να μην ξέρεις ακόμη τι θέλεις να κάνεις.
Δικαιούσαι να είσαι μπερδεμένη.
Δικαιούσαι να αλλάξεις γνώμη.
Δικαιούσαι να ανακαλύψεις στα 25, στα 35 ή στα 45 σου κάτι που αγαπάς περισσότερο.
Οι περισσότεροι άνθρωποι που θαυμάζουμε δεν πέτυχαν επειδή στα 17 τους είχαν όλες τις απαντήσεις.
Πέτυχαν επειδή συνέχισαν να ψάχνουν.
Και ίσως αυτό να είναι τελικά το σημαντικότερο μάθημα από όλα.
Η ζωή δεν είναι μια ευθεία γραμμή. Και ευτυχώς δεν χρειάζεται να ξέρουμε τα πάντα για εμάς στα 17 μας χρόνια!
Καλώς ήρθες στην κοινότητα «Κάτι για μας» – έναν χώρο για γυναίκες και θηλυκότητες που στηρίζουμε, ενδυναμώνουμε και εμπνέουμε η μία την άλλη. Καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς, ανεξάρτητα από την υπηρεσία ενδυνάμωσης που θα διαλέξεις, δημιουργούμε έναν κοινό τόπο αυτογνωσίας, αποδοχής και ενδυνάμωσης. Σε αυτό το ταξίδι, κάθε φορά, μία προσκεκλημένη ομιλήτρια, μοιράζεται μαζί μας τις προκλήσεις και τις αποφάσεις που την πήγαν μπροστά, ανοίγοντας το δικό της προσωπικό κεφάλαιο δύναμης και εξέλιξη
